Dane Čanković: Haradinaj odlazi – Dolazi „sporazum“ o međusobnom priznanju

Posle ostavke Ramuša Haradinaja, reagovao je svojim saopštenjem i predsednik SNP “Izbor je naš” Dane Čanković. Čanković je u saopštenju dao analizu i tumačenje koje su sve posledice tog čina i šta trebamo očekivati u skorijoj budućnosti.

SNP “Izbor je naš”

Saopštenje vam prenosimo u celosti.

Haradinaj odlazi – Dolazi „sporazum“ o međusobnom priznanju;

Anglosaksonci sami nikoga neće napasti – „Zavadi pa vladaj“

Haradinaj je podnio neopozivu ostavku na mjesto premijera tzv. Kosova. Odlazi čovjek koji je dao pun doprinos u sprečavanju postizanja sporazuma između Beograda i Prištine, A. Vučića H. Tačija koji bi sadržao i svojevrsno„međusobno priznanje“. To sprečavanje ogledalo se u neformiranju Zajednice srpskih opština, a formiranju tzv. Vojske Kosovo, uvođenjem ogromne takse (100%) na robu iz Srbije i kroz mnoge druge primjere koji su ponižavali Srbiju. E, to nije mogao ni Predsjednik Vučić izdržati iako je za „kompromis“.

Djeluje „logično“, jer u politici često nije kao što izgleda:

Da američka administracija, Vučić i Tači imaju postignut dogovor, treba ga samo realizovati. Toj realizaciji na „Kosovo sa zvjezdicom“ legalna prepreka je bio premijer privremenih institucija, Ramuš Haradinaj. Njegova snaga dolazi preko preko nezvanične Njemačke i Francuske i to je složena i suptilna snaga koja pokušava da se suprotstavi „rješenju“ i interesima Anglosaksonaca. Haradinaja može zamijeniti poslušni premijer koji će ukinuti takse, „samo to“ i pregovori se nastavljaju i dogovor uz američki diktat se postiže. Budući značaj Samoopredjeljenjai njegovog predsjednik Kurtija, nije predmet interesovanja ovog teksta.

Prepreka tom „dogovoru“ u Srbiji je srpski narod u cjelini gledano (i Srbi u Regionu), kao i SPC, koju pokušavaju na razne načine oslabiti, pa i slomiti, kako bi pristala, dugoročno gledano, na samouništenje. Najveća prepreka im je srpski narod, jer on ima legitimitet da pozove Rusiju da ga zaštiti, a ona ima suvereno pravo da se odazove na poziv bratskog naroda, (taj poziv naroda može se izraziti na nekoliko načina).

Srpski narod u ovom vremenu ne treba da se plaši bezobzirnosti Anglosaksonaca, koja se ogledala i kroz NATO agresiju 1995, 1999. godine. Njihova sadašnja strategija ne podrazumijeva da oni sami napadnu bilo koga, već da politikom „zavadi pa vladaj“ ostvare svoje interese. Takva strategija im priliči iz dva uzročno posljedična razloga. Odnos snaga u svijetu je primijenjen i njihova najveća slabost je strah od smrti, a u ratu se gleda smrti u oči. Zato su im potrebni drugi. Na našem prostoru to su: Albanci, Bošnjaci – Muslimani, Hrvati, Makedonci i oni Crnogorci XX vijeka koji su u pokušaju da oblikuju novi identitet. Njima je namijenjena uloga da ginu za tuđe interese. Druga anglosaksonska ideja vodilja „cilj opravdava sredstvo“, dovela je do mnogih terorističkih aktivnosti i razbuktala podjele i sukobe u arapskom svijetu.

Ni Kina neće biti pošteđena „benignog“ uticaja Anglosaksonaca.

Koliko su vješti u svom „benignom“ djelovanju vidi se i po veoma štetnim posljedicama koje su izazvale nametnute sankcije Rusiji. Tu štetu ne trpi samo Rusija, već u još većoj mjeri Evropske „slobodne“ države.

Na srpski narod „benigni“ uticaj sa katastrofalnim posljedicama i za narode na Balkanu trebalo je da izazove usvajanje Engleskog prijedloga rezolucije u SB UN o genocidu u Srebrenici, jer bi takva rezolucija bila nepremostiva prepreka u postizanju istinskog dogovora između Srba i Bošnjaka, Pravoslavlja i Islama. Bošnjaci bi, inspirisani rezolucijom, tražili ukidanje Republike Srpske – „genocidne tvorevine“, što bi moglo dovesti i do novog sukoba. S obzirom da Engleski prijedlog rezolucije nije usvojen u SBUN, oni nastavljaju sa takvom politikom primoravajući bošnjačke i srpske političare da se nametne zakon o zabrani negiranja tzv. genocida (bio je ratni zločin zbog kojeg je Haški sud donio sramno malu kaznu Hrvatu Draženu Erdemoviću, koji je priznao da je učestvovao u strijeljanju nekoliko stotina Bošnjaka. Zločin u Srebrenici je velika i sramna zavjera protiv Srba i Bošnjaka).

Važno bi bilo da narodi na Balkanu „ne zabijaju glavu u pijesak“ i da sveobuhvatno sagledaju „benigni“ uticaj Anglosaksonaca.

Ukoliko se budu prisiljavali srpski političari na priznanje bilo kakvog Kosova i nastavi stvaranje Velike Albanije, Evropom i svijetom će odjeknuti poruka: „Jugoslavija se razbila, a ostao je najveći problem – unutrašnje komunističke i Brozove granice“. Tada će srpski narod istinski i sa dubokim smislom otvoriti svoje, srpsko nacionalno pitanje na Balkanu i to neće biti poput Memoranduma Jugoslovensko-srpske akademije nauka i umjetnosti, a neko će se prisjetiti i Osimskog i Rimskog sporazuma.

Predsjednik Pokreta Dane Čanković

Banja Luka,

21.07.2019. 

Novinar

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *

Next Post

Predsednik Mađarske sutra u Srbiji

ned jul 21 , 2019
Predsednik Mađarske Janoš Ader dolazi sutra u jednodnevnu posetu Srbiji tokom koje će se sastati sa predsednikom Srbije Aleksandrom Vučićem. Kako je najavljeno iz Predsedništva Srbije, Ader i Vučić će […]
Sloveniju razbesnela karta "Velike Mađarske" na tviter nalogu Orbanove vlade

Klikom na reklamu donirate rad sajta Novinar.rs. Hvala.

Tabloid – N

Novinar.rs

Pratite nas na Fejsbuku!


This will close in 15 seconds